Σε μια απόφαση σταθμό για τη διατήρηση του φυσικού πλούτου στα νότια προάστια της Αττικής, το αρμόδιο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ακύρωσης που είχε καταθέσει το Εκκλησιαστικό Ορφανοτροφείο. Το κεντρικό διακύβευμα της δικαστικής διαμάχης αφορούσε την τύχη μιας έκτασης 80 στρεμμάτων στην περιοχή της Βουλιαγμένης, μια περιοχή που αποτελεί «πνεύμονα» πρασίνου και χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη περιβαλλοντική ευαισθησία. Με την εν λόγω απόφαση, κλείνει προσωρινά τουλάχιστον ένα μεγάλο κεφάλαιο που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, επαναφέροντας το ζήτημα της προστασίας των ανοιχτών χώρων στην κορυφή της ατζέντας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η πλευρά του Ορφανοτροφείου είχε επιδιώξει δικαστικά να ανατρέψει τους περιορισμούς που τέθηκαν στην έκταση, θεωρώντας ότι οι νομικές δεσμεύσεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη και τη δόμηση είναι καταχρηστικές. Ωστόσο, η έδρα έκρινε ότι το δημόσιο συμφέρον και η ανάγκη για τη διαφύλαξη του δασικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα της περιοχής υπερέχουν των όποιων επιχειρηματικών ή επενδυτικών σχεδιασμών.
Η απόφαση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει το πλέγμα των προστατευτικών διατάξεων που έχουν επιβληθεί διαχρονικά για να διατηρηθεί ο χαρακτήρας της Βουλιαγμένης ως μιας περιοχής με περιορισμένη οικιστική παρέμβαση. Η συγκεκριμένη έκταση των 80 στρεμμάτων αποτελεί σημείο τριβής εδώ και χρόνια, καθώς συνδυάζει την ιδιοκτησιακή φύση του φορέα με το κοινόχρηστο όφελος των κατοίκων. Οι τοπικοί φορείς και οι κάτοικοι είχαν επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία τους για το ενδεχόμενο να αλλάξει η χρήση γης, γεγονός που θα οδηγούσε σε μια άνευ προηγουμένου αλλοίωση της φυσιογνωμίας του παραλιακού μετώπου. Η απορριπτική απόφαση του δικαστηρίου θεωρείται ως μια σημαντική νίκη για την τοπική κοινωνία, η οποία υποστηρίζει σθεναρά ότι ορισμένοι χώροι οφείλουν να παραμένουν ανέπαφοι από οικοδομικές δραστηριότητες. Παρά την απόρριψη της αίτησης, το μέλλον της έκτασης παραμένει στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, καθώς η ιδιοκτησιακή κατάσταση της γης συνοδεύεται από σύνθετες νομικές και διοικητικές παραμέτρους.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να είναι κρίσιμο για το πώς θα αξιοποιηθεί τελικά ο χώρος, με τους πολίτες να παραμένουν σε εγρήγορση για την αποτροπή κάθε απόπειρας που θα έθετε σε κίνδυνο την περιβαλλοντική ακεραιότητα της περιοχής. Η δικαιοσύνη, μέσω της απόφασής της, έθεσε σαφή όρια, υπενθυμίζοντας ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί επιτακτική ανάγκη απέναντι σε κάθε είδους αναπτυξιακή πίεση που δεν συνάδει με τον χαρακτήρα της περιοχής.
